Belle Bolle

Begin April spring ik met het vriendje in een vliegtuig richting zonnig Zuid Afrika. Een goed idee, dacht ik. Tot ik een Tweet ontving van een collega. Check Die antwoord: het Afrikaanse stijl equivalent van Brabantse dorpelingen. No further explanation needed.

Niks werkt beter tegen een ochtend – zeg gerust dag – humeur dan een nog grotere beerput aan zurigheid en ellende. Good thing dat ik op ‘My Odd Days’ stuitte. En wel via het onderstaande filmpje met nauwelijks te evenaren rotmuziek die nu al mijn shitlist topt.

Ik heb het nare vermoeden dat je buitengewoon intelligent, enorm muzikaal of artistiek moet zijn om deze herrie te kunnen waarderen. Driemaal raden wat ik allemaal niet ben. Juist.

Maar… goed. Het is het bandje met de onuitspreekbare naam vergeven. Want ze hebben een vette clip. En wel van Ben Wolfinsohn. Aangezien de beste man ook al een film op Sundance had, zal ik hem wel weer te laat ontdekt hebben. (So what’s new I ask of you). Op Stop Following Me vind je trouwens meer informatie over deze meneer.

Anyways, anyhow. Inmiddels heb ik al minder zin om pluizige nijntjes in een snelkookpan te proppen. Dus, er is weer plek voor mooie dingen zoals hieronder. Enjoy!

Go to My Odd Days

Kleine neefjes worden groot, nemen een filmpje op, reizen van Paramaribo naar het Digital Dreams Festival in Rotterdam en winnen een camera.

Jammer genoeg was ik naar goed (half)Surinaams gebruik weer eens onvindbaar en niet te bereiken. Sorry Dex!

Mooi gedaan mi boy! Gefeliciteerd met de Juryprijs.

Oh ja, een aantal andere jongeren maakten ook filmjes. Read & watch.

Geïnspireerd door de film ‘Made In Queens’ bouwde onze lieve Baschz vorig jaar een DJ Møbel. Hij toert er, onder begeleiding van custom mixes van Van Rippendael, al een tijdje mee rond over festivals en feestgangersvoetjes. Wellicht heb je deze driewieler al gezien bij Mañana Ecoño in TENT. Of  kruist hij in de toekomst je pad bij een expo in het Van Abbe museum. Volgende week peddelt ons Baschzke richting Berlijn, om van zijn zadelpijn af te komen en zich te laven aan Deutsche brau.

Click for Cratefull of Baschz website

Enneh, als je het leuk vindt dat keigoeie, kleurrijke kunstenaar geld verdient, boek hem dan voor je festival of keigave feestje- liefst Sweet Sixteens waar mooie jonge dames met geld smijten. Dat kan via de Cratefull of Baschz website.

Ik heb een droge mond. Waarom? Mijn kin heeft ongeveer een uur in mijn schoot gelegen. Ik zat Skin te kijken. Het verhaal van Sandra Laing, een vrouw die opgroeit als zwart kind van witte ouders onder het Zuid-Afrikaanse Apartheidsregime. Saillant detail: Sandra is hun biologische kind. Verder ga ik je niks over de inhoud van de film vertellen, je moet hem zelf zien.

*pretty picture huh

Ik wil ook een vogeltje in mijn thee! Dit is zo goddamn -excuse the lingo- schattig. Dank u voor de uitviding Natalia Ponomareva!

Dankzij u zou ik nog wel eens in een ochtendmens kunnen veranderen. Pickwick, je piramides met ronddwarrelende blaadjes zijn zo passé. Doe mij maar wil kraanvogels, passiebloemen en andere vrolijke ornamenten in m’n Earl Grey.

Oh, en wie erachter komt waar ik ze kan bestellen is een held(in).

Ik zou je nu een heel verhaal kunnen vertellen waarom Reckless Tortuga leuk is. Maar, dat doe ik niet. Het is te vroeg, mijn koffie wordt koud en ik heb nog niet genoeg nicotine in mijn lijf.

Dus…Bekijk het maar!

Meer? Volg deze grapjassen via hun website, Twitter, Youtube, en/of Facebook.

Ey! In mijn vorige post berichtte ik over een brainstorm/ samenwerkingsproject met one of my favorite peoples Daphne Heemskerk. En, het eindproduct is daar! Ehm…, klaar dus.

Voici, het Nowadays neksierraad. Ain’t it a beauty?

Als de tagline van je blog ‘One damn thing after another…’ is dan moet je die ook eer aan doen. Mijn laatste damn thing, was een poging tot dichten. Volgens mij heb ik evenveel poëzie in me als een deurknop, maar Daphne denkt daar klaarblijkelijk anders over. `Joh, bloemrijk kun je wel.´ [sic.] Samen hebben we gebrainstormd over tekst voor in een sjaal/collier met het thema/merk: Nowadays. Zij vanuit beeld, ik vanuit tekst, samen op inhoud en intentie.

Daphne’s creatieve proces is – as we speak- nog in volle gang. Ik kan je nu al garanderen dat de uiteindelijke tekst op de sjaal gaat afwijken van wat hieronder staat. Desalniettemin leek het me leuk iets uit de brainstorm te laten zien.

Anyway,…ik ben erg benieuwd naar het eindresultaat. Hieronder vind je vast een appetizer. Voor de main course moet je bij main source Daphne zijn.

Nowadays 1.0

We walk into our future backwards,
slinging arts, selling words
Locking them together,
scrapping all that sounds inert.

Torn between what is,
and our many wants.
Gazing at what we have,
amazed at what we want.

We came far from nothing,
strive for everything on lock
We struggle in the middle,
afraid of getting stuck.

Rattling our shackles
in a chain of events.
Wondering if all is
Hellbound or heaven sent.

A procession of fools
Sporting neckties and nooses,
like the scarves and scars
of  winners and losers.

Nowadays 2.0

Reverse
We conceal, make hidden moves,
climb from the gutter
determined to return to dust.

Present
We consider,
if innocence, despite it all
is a norm or convention

Nowadays
We encounter fears,
and invite the struggle
just to make things happen

Future
We act unaware,
based on richness
and all comes to a full stop.

Nee… niet MF Doom, Anthony Bourdain. My new personal hero. Move over Gordon Ramsay, deze stijlvolle lomperik heeft mijn hart gestolen. En wel door een filmpje waarin hij vertelt over hoe elk gerecht een persoonlijk verhaal heeft en zijn afkeer van vegetariërs en veganisten. Over het laatste ben ik het trouwens niet helemaal met hem eens*. Persoonlijk vind ik het een uitdaging om mijn bleke, worteltjesknagende, alfalfamalende medemens iets eetbaars voor te zetten. Maar, verder heb ik medelijden met kalfjes en konijntjes tot ze op mijn bord liggen. Sorry.

Maar, okay. Waarom voel ik de noodzaak anderen in te lichten over het bestaan van deze man? Nou, hij reist de wereld af op zoek naar lekker eten, is chefkok en schrijft yummy. Tot op heden heb ik me vermaakt met zijn blog, maar zijn boeken Kitchen Confidential en A Cook’s Tour staan al op mijn verlanglijstje. Verwacht geen gezapige lulverhalen over caroteengehaltes of Siberische stoofpotjes. Nee, Bourdain trakteert op een buffet van smakelijke keukenverhalen.

Over de culinaire ‘hoogtepunten’ die Bourdain bereikte tijdens zijn reizen heeft hij een leuke documentaire gemaakt: Food Porn. Enjoy!

Meer Anthony Bourdain…

*Lieve Peta penvriendjes en -vriendinnetjes. Ik sla geen dieren dood. Dat laat ik doen door slagers. Ik ben slechts een welwillende schakel in een natuurlijke kringloop.

« Older Entries